Als je arts oordeelt dat je een verhoogd risico hebt op prostaatkanker, wordt een MRI-scan van de prostaat aangevraagd. Je arts maakt die inschatting op basis van het PSA, het rectaal toucher en eventueel een echografie van de prostaat.
Wat?
Een MRI (magnetische resonantie imaging) maakt gebruik van een sterk magneetveld en radiogolven. Daardoor worden signalen in de cellen van het lichaam opgewekt die de computer opnieuw opvangt en omzet in een beeld.
De MRI maakt uiterst gedetailleerde beelden van de prostaat. Het onderzoek kan het vermoeden van een eventuele tumor bevestigen en de arts in staat stellen om de uitgebreidheid, situering en grootte van de tumor te bepalen. Voor een definitieve diagnose is wel nog een prostaatbiopsie nodig zodat het weefsel kan worden onderzocht.
Verloop van het onderzoek
Voor het onderzoek
Omdat een MRI-scan met een magneetveld werkt, trekt het toestel metalen voorwerpen aan. Je persoonlijke spullen met metaal mogen daarom niet meegenomen worden in de ruimte van de MRI-scan. Bepaalde pacemakers zijn ook niet compatibel met de MRI scan. Heb je een pacemaker, bespreek dan met je arts of de MRI-scan veilig kan worden verricht of niet.
Tijdens het onderzoek
Je ligt stil in een soort tunnel. Je mag tijdens het onderzoek niet bewegen, want dat kan de beelden vestoren. Het toestel maakt veel lawaai en sommige mensen kunnen zich er wat benauwd in voelen. De laborant bevindt zich tijdens de scan in een andere ruimte, maar communiceert met jou via een soort intercom.
Na het onderzoek
De arts-radioloog bekijkt de MRI-beelden en stuurt een definitief verslag naar je arts die het onderzoek heeft aangevraagd. Je arts zal de resultaten met jou bespreken op een volgende afspraak.
