Sint leest zijn verlanglijstje voor een betere zorg voor

Hoog bezoek op het symposium '(Kleine) kinderen, grote zorg'. 

Als er nagedacht wordt over een betere zorg voor kinderen en jongeren, dan wil de allergrootste kindervriend mee nadenken. Daarom trok sinterklaas op 5 december naar Oostende. Hij luisterde aandachtig naar de presentaties, woonde workshops bij, legde belangrijke contacten en nam ijverig notities. 

Daarna nam hij zelf het woord.

Betoog van de sint

Lieve mensen

Ik ben ontroerd. Al die volle agenda’s en toch zijn jullie hier met zovelen samen om na te denken over betere zorg voor kinderen en jongeren. Ik sta er blijkbaar niet alleen voor. Dat doet deugd. Zelfs een goedheiligman kan steun gebruiken.

Zeker nu. Ik krab me steeds vaker in de baard en maak me zorgen. Kinderen groeien op in een onzekere wereld die ingewikkeld in elkaar zit. Ik lees in hun brieven dat ook zij bezorgd zijn. Over school, vrienden en moeilijke situaties thuis. Maar ook over grote kwesties, zoals aanslepende oorlogen dichtbij en veraf en een op hol geslagen klimaat. 

Als ik in bed lig te woelen na een nacht struinen over de daken vraag ik me af of volwassenen wel aandachtig luisteren naar kinderen en jongeren. Horen we écht wat ze zeggen? En doen we oprecht alles wat we kunnen om hun de best mogelijke toekomst te geven? Ook als ze kwetsbaar en ziek zijn en steun nodig hebben uit vele hoeken? Slimme samenlevingen investeren in jonge mensen en beschermen hun rechten, met hand en tand. Leven wij in zo’n samenleving of schieten we tekort? 

Wij delen die bekommernis. Dat voel ik in alle projecten die hier vandaag met vuur zijn voorgesteld. Ze verwarmen mijn oude ziel. Maar ik zie ook de obstakels die je met alle goodwill en inzet van de wereld niet in je eentje overwint. Daarom is dit mijn verlanglijstje voor jullie en voor alle kinderen en jongeren die jullie verzorgen, opleiden en begeleiden: 

• Mijn eerste wens: moge elke beleidsmaker beseffen dat een kind geen minivolwassene is. Of godbetert, een onvolkomen volwassene. Kinderrechten zijn fundamenteel en meer dan een laagje vernis. Die rechten respecteren is een plicht, geen gunst.
• Mijn tweede wens: elk kind en elke jongere moet kunnen terugvallen op een netwerk van beschermheiligen in een zorgsysteem zonder hindernissen. Een systeem waar jullie elkaar blindelings vinden en de tijd en ruimte krijgen om samen te werken. Als een geolied orkest, met muzikanten die elkaar versterken en een dirigent die de maat aangeeft en elk lid op het juiste moment de juiste dingen laat doen. 
• En ten slotte: laten we niet naïef zijn. Met chocoladecenten alleen laat je een zorgsysteem niet draaien. Geïntegreerde zorg voor kinderen en jongeren kost geld en mag niet afhankelijk zijn van solidariteit of een zoveelste pannenkoekenbak. We moeten ambitieuzer durven te zijn dan dat. 

Ik mag dan occasioneel een wonder verrichten, almachtig ben ik niet. Ik wens van harte dat jullie pleidooi voor geïntegreerde zorg wordt gehoord door de mensen die het voor het zeggen hebben. En ik hoop dat jullie vandaag dichter bij elkaar zijn gekomen en dat blijven, ook als ik al lang weer in zuiderse oorden ben aangemeerd.

Dank voor jullie gedrevenheid en warme hart voor jonge mensen. Geef dat nooit op.