Reumatoïde artritis is de meest voorkomende vorm van ontstekingsreuma. De ziekte treft ongeveer 1 % van de bevolking – meer vrouwen dan mannen – meestal rond de leeftijd van 40 tot 60 jaar.
Reumatoïde artritis of RA veroorzaakt ontstekingen van de gewrichten. Meestal doen die ontstekingen zich voor in de handen, de polsen en de voeten, maar eigenlijk kan bijna elk gewricht ontsteken. Zo’n ontsteking geeft pijn, stramheid, zwelling en functionele beperkingen.
De aandoening kan ook andere organen aantasten, zoals de huid, het hart en de longen. RA-patiënten hebben ook een verhoogd risico op hart- en vaatziekten.
Als reumatoïde artritis niet goed wordt behandeld, kunnen de aangetaste gewrichten onomkeerbare schade oplopen.
Auto-immuunziekte
Reumatoïde artritis is een auto-immuunziekte: het afweersysteem dat normaal gezien infecties bestrijdt, valt daarbij het eigen lichaam aan, in dit geval bepaalde delen van de gewrichten.
Wat daarvan de precieze oorzaak is, is nog onvoldoende gekend. Wel zijn er sterke aanwijzingen dat zowel erfelijke als omgevingsfactoren een rol spelen. Een belangrijke omgevingsfactor is roken: rokers hebben een verhoogd risico om reumatoïde artritis te ontwikkelen en roken heeft een negatieve invloed op het ziekteverloop.
Diagnose en behandeling
Een reumatoloog stelt de diagnose op basis van de symptomen en klachten, een klinisch onderzoek en bijkomende onderzoeken zoals een bloedonderzoek en beeldvorming.
De behandeling is vooral gericht op het ontregelde immuunsysteem. Medicatie moet het immuunsysteem terug onder controle krijgen en zo de symptomen van RA onderdrukken zodat de patiënt opnieuw beter functioneert.
De medicatie moet heel punctueel en meestal levenslang ingenomen te worden. Naast medicatie is ook lichaamsbeweging een belangrijk onderdeel van de behandeling, om de gewrichten soepel te houden en spierkracht te behouden. Dat kan in de vorm van kinesitherapie maar daarnaast is het ook raadzaam om regelmatig te bewegen en te sporten.