Ons lezerstrio maakt met plezier tijd voor een ontspannend voorleesmoment. Ze stellen zich graag aan je voor.
Nicole Theys
‘Ik ben met pensioen sinds 1 mei 2020. Het was al lang duidelijk dat ik na mijn carrière als opvoedster vrijwilligerswerk zou doen.
Het project Samen lezen met patiënten, kwam als geroepen. Ik hou van een goed boek of gedicht. Via teksten kan je een gesprek met de patiënt op gang brengen… heerlijk! Ik neem graag de tijd om verhalen en anekdotes te delen. Ik ben oprecht geïnteresseerd in de patiënten en hun verhalen, dus ik twijfelde geen moment om me voor dit project te engageren.
Alleen bij het lezen van een boek, kan je op twee plaatsen tegelijkertijd zijn. Het is mooi om te zien hoe een patiënt zich zo even kan onderdompelen in een andere wereld.
Als buitenstaander kan ik mensen laagdrempelig benaderen. Dat wordt zeer geapprecieerd, merk ik. Soms is een contact vluchtig, soms groeit er een vertrouwensband. Maar de getuigenissen liegen er niet om:
‘Het doet deugd om eens over iets anders te kunnen praten, ik denk dan niet heel de tijd aan mijn ziekte’
‘De tijd gaat wat vlugger vooruit als je komt voorlezen’
‘Fijn dat je er was, je mag nog komen’.
Daarvoor doe ik het! Ik ga ook meestal zelf met een goed gevoel naar huis.'
Peter Everaerts
‘Ik ben Peter, de junior van het leestrio.
Ik werk in de luchtvaartsector en heb samen met mijn vrouw drie prachtige kinderen. Ons gezin wordt compleet gemaakt door een jonge Duitse herder, vier katten en twee dwergpapegaaien. Nooit een saai moment in ons huis dus. De rust van het UZ Gent is soms welkom.
Ik was al een tijdje op zoek naar vrijwilligerswerk en kwam zo in het UZ terecht. De toenmalige vrijwilligerscoördinator stelde me het project Samen Lezen voor en ik was onmiddellijk verkocht. En anders had de tomeloze energie en het aanstekelijk enthousiasme van Tessa Kerre me zeker over de streep getrokken.
Het UZ Gent heeft een grote rol gespeeld in de leuke en minder leuke momenten in mijn leven en dat van mijn gezin. Onze kinderen zijn hier geboren, ik was al eens patiënt, familieleden werden opgenomen en ook mijn echtgenote werd enkele jaren geleden behandeld op de oncologie-afdeling. In al die contacten was er een constante: de warmte, het geduld en de menselijkheid waarmee we werden omringd en behandeld.
Daarvoor wilde ik iets terugdoen. Ik ben blij en vereerd om deel uit te maken van het leestrio en hoop samen de batterijen een beetje op te laden.’
Francine Baetens
‘Volgens schrijfster Connie Palmen is schrijven een ander lichaam geven aan je geest. Lezen is dat ook.
Tijdens het lezen verplaats je je in iemand anders en maak je nieuwe dingen mee. Zo ga je misschien terug naar je jeugd, of begin je de dingen op een andere manier te zien. Sámen lezen verrijkt alleen maar de ervaring.
In mijn professioneel leven gaf ik taalles aan volwassenen. Ik had het voorrecht om vaak samen met anderen te lezen. Een deugddoende ervaring die ik nu in het UZ Gent herbeleef.
Ik ben al enkele jaren vrijwilliger bij het Majinhuis (een organisatie voor mensen met of na kanker). Ook daar hebben we een samen lezen-project. Het is prettig om te zien welk positief effect dat heeft op de deelnemers.
Ik kijk ernaar uit om je te ontmoeten en samen te lezen.’