Om tot een diagnose te komen, moeten we vaak verschillende onderzoeken uitvoeren. Sommige onderzoeken herhalen we ook in de loop van de behandeling of zelfs erna. Natuurlijk zijn niet alle onderzoeken voor elke patiënt van toepassing.
- Bloedanalyse
- Beenmergonderzoek
- Echografie
- RX-onderzoek
- CT-scan van hals, borstkas en buik
- PET/CT-scan
- MRI
- Klierbiopsie
- Lumbaalpunctie
- Fertiliteitsonderzoek
Bloedanalyse
In een bloedstaal worden bloedcomponenten zoals de witte en rode bloedcellen geanalyseerd, maar ook de voorlopers ervan, zoals beenmergcellen. Hematologische tests kunnen helpen bij de diagnose van bijvoorbeeld anemie, hemofilie, stollingsstoornissen en leukemie.
Beenmergonderzoek
Voor een beenmergonderzoek wordt beenmerg weggenomen uit het borstbeen (beenmergpunctie) of uit de rand van het bekken (met een biopsie: een beenmergpunctie met wegname van een stukje bot).
Eerst wordt de prikplaats ter hoogte van het bekken (crista) of op het borstbeen (sternum) met een inspuiting lokaal verdoofd. Daarna prikt de arts met een speciale naald tot in de beenmergholte om een kleine hoeveelheid beenmerg op te zuigen. Dat kan een onaangenaam gevoel veroorzaken. Is ook een biopsie nodig, dan wordt een stukje bot losgemaakt. Ook dat zorgt kort voor een onaangenaam gevoel.
De beenmergcellen worden onder de microscoop bekeken om een diagnose te kunnen stellen.
Echografie
Een echografie wordt soms gebruikt als aanvullend onderzoek, om de grootte van de lymfeklieren vast te stellen en om een beter beeld te krijgen van afwijkingen in de lever en de milt die een CT-scan of een MRI aan het licht heeft gebracht.
Meer weten?
RX-onderzoek
Tijdens een RX-onderzoek wordt het lichaam in beeld gebracht met röntgenstralen. Met moderne apparatuur houden we de stralingsdosis zo laag mogelijk.
Meer weten?
CT-scan van hals, borstkas en buik
Een CT-scan (computertomografie) kan een zwelling van de lymfeklieren aantonen en lokaliseren en informatie opleveren over de toestand van bijvoorbeeld de milt en de lever.
Meer weten?
PET/CT-scan
De meeste kankercellen hebben een verhoogde stofwisseling en verbruiken veel suiker. Door aan suikermoleculen een radioactieve stof te koppelen, kunnen kankercellen via een PET-scan zichtbaar worden gemaakt.
Bij een non-hodgkinlymfoom kan de PET-scan op verdachte plaatsen verhoogde stofwisseling aan het licht brengen, wat erop zou wijzen dat de ziekte daar actief is. Met een PET-scan kan ook het ziektestadium worden bepaald en kan worden nagegaan of de ziekte na een behandeling nog actief is.
Meer weten?
MRI
Bij deze beeldvormingstechniek wordt geen röntgenstraling gebruikt, maar een sterk magnetisch veld. De techniek maakt dwars- of lengtedoorsneden van het lichaam zichtbaar en brengt zo organen nauwkeurig in beeld.
Meer weten?
Klierbiopsie
Een vergrote lymfeklier in de hals, oksel of lies kan wijzen op lymfeklierkanker. Een klierbiopsie maakt een definitieve diagnose mogelijk. De lymfeklier wordt daarvoor wel of niet volledig verwijderd. Dat gebeurt meestal onder plaatselijke verdoving. De weggenomen klier wordt daarna onderzocht door een patholoog.
Lumbaalpunctie
Met een lumbaalpunctie of ruggenprik wordt vocht rond het ruggenmerg afgenomen. Het labo onderzoekt dat zogeheten hersenvocht of cerebrospinaal vocht op de samenstelling. Zo kunnen onder meer ontstekingen of kankercellen worden vastgesteld.
Fertiliteitsonderzoek
Chemotherapie is bedoeld om de kankercellen te vernietigen, maar vernietigt ook gezonde cellen zoals eicellen en spermacellen. Voordat je met chemotherapie start, word je voor een fertiliteitsonderzoek doorverwezen naar de afdeling Reproductieve geneeskunde.