EFFORT
Opzet van de studie
Verbetering van de overleving van patiënten met spierinvasieve blaaskanker door hen onder te verdelen in risicogroepen op basis van 18F-FDG PET-CT-onderzoek en de therapie aan te passen in functie van de risicogroep.
Met deze studie willen we bepalen in hoeverre PET-CT-onderzoek kan helpen om de behandeling en de uitkomsten te verbeteren. Dat kan leiden tot meer gepersonaliseerde en potentieel effectievere behandelstrategieën. Een prospectieve fase II-studie.
Details over de studie
De behandeling van spierinvasieve blaaskanker bestaat standaard uit chemotherapie (of immunotherapie) gevolgd door een chirurgische wegname van de blaas en lymfeklieren. Ook een combinatie van bestraling en chemotherapie (= radiochemotherapie) is een mogelijkheid als de blaas niet wordt verwijderd.
Vóór deze lokale behandeling onderzoeken we eerst of er uitzaaiingen zijn naar de lymfeklieren of andere organen. Vandaag gebeurt dat met een CT-scan van de borstkas en de buikregio. Vaak wordt ook een MRI-scan gemaakt om de blaastumor zelf beter in beeld te brengen. Kleine studies hebben echter aangetoond dat een PET-CT-scan beter werkt dan klassieke CT-scans bij het opsporen van uitzaaiingen in de lymfeklieren of op afstand. Toch wordt een PET-CT-scan niet routinematig aangeboden aan mensen met blaaskanker. Het gebruik van een PET-CT-scan stelt ons in staat patiënten beter onder te verdelen in risicogroepen.
Naast de klassieke beeldvorming, (CT-scan van de borstkas en buikholte en MRI-scan van de blaas) voeren we een PET-CT-scan uit. Op basis van de resultaten verdelen we de patiënten in drie groepen.
- Risicogroep 1: geen uitzaaiingen buiten de blaas en klieren van het kleine bekken
- Risicogroep 2: maximaal 3 uitzaaiingen buiten de blaas en klieren van het kleine bekken
- Risicogroep 3: meer dan 3 uitzaaiingen buiten de blaas en klieren van het kleine bekken
Per risicogroep passen we de behandeling aan om de ziektecontrole en overleving te verbeteren.
Financiering
Kom op tegen Kanker
Lees meer
ClinicalTrials.gov_EFFORT-MIBC
ProBio
Opzet van de studie
De ProBio of prostaatbiomerkerstudie is een internationaal, multicentrisch klinisch onderzoek naar de gepersonaliseerde behandeling van uitgezaaide prostaatkanker. We onderzoeken of de behandeling van prostaatkanker kan worden verbeterd.
Details over de studie
Op basis van een bloedafname analyseren we de genetische informatie uit de prostaatkankercellen om beter te bepalen welke therapie het effectiefst is voor een bepaalde patiënt. Door deze gerichtere en gepersonaliseerde behandeling hopen onderzoekers de overleving en de levenskwaliteit van de patiënten te verbeteren. Elke patiënt zou een therapie op maat krijgen en niet nodeloos de bijwerkingen van ineffectieve behandelingen moeten ondergaan.
In de studie worden patiënten willekeurig toegewezen aan een standaardbehandeling (de behandeling die op dat moment in de klinische praktijk wordt toegepast) of een behandeling op basis van de genetische profielen van de tumor (gepersonaliseerde behandeling). De resultaten van deze studie kunnen mogelijk leiden tot een nieuwe standaard in de behandeling van prostaatkanker, waarbij therapieën nauwkeuriger worden afgestemd op de genetische kenmerken van de kanker van de patiënt.
Om deze genetische informatie te verkrijgen, is een bloedafname nodig. Dat betekent geen extra belasting voor de patiënt want voor de start van een nieuwe behandeling moeten we altijd bloed afnemen. De eerste zes maanden van de nieuwe behandeling volgen we de patiënt iets strenger op om therapieresistentie of progressie van de ziekte vroegtijdig te detecteren. In deze periode krijgt de patiënt, in vergelijking met de standaardbehandeling, één extra consultatie, bloedonderzoek en beeldvorming in het ziekenhuis. Daarna verloopt de studie volgens de dagelijkse klinische praktijk en routine en vormt ze dus geen extra belasting voor de patiënt.
Financiering
Kom op tegen Kanker
Lees meer
SPARKLE
Opzet van de studie
Met deze studie willen we nagaan hoe effectief metastasegerichte therapie (= MDT) is, al dan niet in combinatie met hormoontherapie, bij mannen met oligorecurrente prostaatkanker.
Details over de studie
Oligorecurrente prostaatkanker is een vorm van herval waarbij de kanker na de initiële behandeling terugkeert maar beperkt blijft tot maximaal vijf uitzaaiingen. Met deze studie willen we bepalen of de toevoeging van hormoontherapie aan metastasegerichte therapie de uitkomsten verbetert. MDT richt zich specifiek op de vernietiging van de beperkte uitzaaiingen met bijvoorbeeld bestraling of chirurgie.
We vergelijken in drie groepen of er een verschil in overleving (progressievrije overleving of de tijd tot de ziekte verder gevorderd is) en levenskwaliteit. De patiënt heeft 1 kans op 3 om in een bepaald onderdeel van de studie terecht te komen:
- A: alleen MDT
- B: MDT + 1 maand hormonale therapie
- C: MDT + 6 maanden hormonale therapie + 6 maanden tweedelijns hormonale therapie (enzalutamide)
De resultaten van de SPARKLE-studie kunnen inzicht geven in de beste behandelstrategie voor patiënten met een beperkt aantal uitzaaiingen na een terugval bij prostaatkanker. Dat kan leiden tot meer gepersonaliseerde behandelingen, waarbij sommige patiënten kunnen profiteren van intensievere therapie, terwijl anderen mogelijk de bijwerkingen van hormoontherapie kunnen vermijden.
Lees meer
Thunder
Opzet van de studie
Met de THUNDER-studie onderzoeken we hoe nieuwe diagnostische beeldvorming (PSMA/PET-CT- scan) en weefseltesten (Decipher®) kunnen worden gebruikt in de plaats van standaardbeeldvorming om de behandeling van hoogrisicoprostaatkanker meer te personaliseren. Bij hoogrisicoprostaatkanker hebben patiënten een groter risico op verspreiding van de tumor naar andere organen.
Details over de studie
De standaardbehandeling voor deze patiënten is momenteel uitwendige radiotherapie in combinatie met een hormoontherapie van 24 maanden. Toch weten we dat deze behandeling voor sommige patiënten onvoldoende is en dat een bijkomende lokale of hormonale behandeling nuttig kan zijn om de verdere verspreiding van prostaatkankercellen in het lichaam te voorkomen. Een klein deel van de patiënten met een hoogrisicoprostaatkanker heeft net een gunstige prognose en heeft vermoedelijk een minder intensieve behandeling nodig.
Op basis van de resultaten van de PSMA PET-CT-scan en de score van de Decipher®-weefseltest wordt de patiënt ingedeeld in een van deze groepen:
- Fase 2: radiotherapie + hormoontherapie: een anti-androgeen = darolutamide (24 maanden)
- Fase 3: radiotherapie + hormoontherapie: een anti-androgeen = darolutamide of placebo en androgeendeprivatie (ADT) (24 maanden)
Lees meer
iROCK
Opzet van de studie
Dit register wordt opgesteld door patiëntengegevens (medische, behandelings- en beeldvormingsgegevens) te verzamelen voor een internationale database die moet helpen om de behandeling van niercelcarcinoom met SABR (= stereotactische (= gerichte) radiotherapie) beter te begrijpen en te optimaliseren. De effectiviteit en veiligheid van SABR bij deze behandeling worden geëvalueerd.