'Mijn leven is me meer waard dan mijn borsten'

​Davina Simons liet preventief haar beide borsten amputeren toen ze hoorde dat ze draagster was van de BRCA1-genmutatie, die een belangrijke rol speelt in de ontwikkeling van erfelijke borstkanker. Voor de borstreconstructie klopte ze aan bij prof. dr. Phillip Blondeel van de dienst Plastische heelkunde.

Een geïnformeerde keuze

Davina Simons | Advocate en blogster

'Toen ik op mijn 20ste hoorde dat ik, net als mijn moeder, draagster was van het BRCA1-gen, was mijn beslissing snel genomen: mijn leven is me meer waard dan mijn borsten, ze moeten weg. Ik zag het nieuws als een cadeau: in tegenstelling tot mijn moeder - die twee keer borstkanker heeft gehad - kon ik er wél iets aan doen. Ik wou alles weten over borstreconstructies om een geïnformeerde keuze te kunnen maken. Zo heb ik een stapel boeken van de bib ontleend, waaronder een van prof. Phillip Blondeel. Ik vond zijn uitleg zeer helder. Mijn eerste gesprek in het UZ Gent was met verpleegkundig coördinator Rita Hietbrink. Ze stelde mij meteen op mijn gemak. Nog altijd kan ik bij haar terecht met vragen of bezorgdheden. Ook met prof. Blondeel en de artsen-assistenten klikte het meteen. Nadat ik een duidelijke uitleg had gekregen over de diverse opties viel de keuze op de reconstructieve ingreep met lipofilling. Goed, want ik wou het liefst geen prothesen. Intussen heb ik al vier ingrepen achter de rug, het einde komt in zicht. Binnenkort kan ik mij weer volop toeleggen op het lopen en op mijn carrière als advocate.

Mijn verhaal heeft een gevoelige snaar geraakt bij het grote publiek. Vlak voor mijn amputatie ben ik gestart met een blog, als uitlaatklep. Ik was nog maar 20 en kende niemand van mijn leeftijd die hetzelfde meemaakte. Ik voelde mij alleen. Door mijn verhalen te delen hoop ik anderen te helpen, ongeacht hun leeftijd. Ik schrijf eerlijk neer wat er in mij opkomt. De goede maar ook de slechte momenten.'

Blog: davinaaaaaaaaaa.wordpress.com

'Geneeskunde op maat van de patiënt'

Prof. dr. Phillip Blondeel | Plastisch chirurg

'De borstreconstructie die we bij Davina hebben toegepast heet reversed expansion, een minimaal invasieve techniek op basis van lipofilling. We halen bij de patiënte vet weg en we centrifugeren dat, zodat we alleen levende vetcellen overhouden. Vooraf hebben we onder de huid een expander - een kleine siliconenballon - ingebracht. Die zet het lichaam ertoe aan een rijkelijk bevloeid kapsel aan te maken. In vier tot zeven sessies - telkens kleine operaties onder narcose, met een interval van drie tot zes maanden - bouwen we zo het borstvolume op door het eigen vetweefsel te injecteren tussen de huid en het kapsel. Zodra het gewenste volume bereikt is, halen we de expander weg. Zo kunnen we een stabiele, natuurlijk aanvoelende en levende borst reconstrueren, zonder littekens.

Reconstructieve borstchirurgie is een mooi voorbeeld van gespersonaliseerde geneeskunde. We toetsen eerst af wat de patiënt wil en bekijken welke techniek het best bij haar past. Voor de rerversed expansion moeten patiënten een goede fysieke conditie, een klein tot matig borstvolume en genoeg vetreserve (op bijvoorbeeld dijen of buik) hebben. De leeftijd speelt ook een rol: het duurt immers twee tot drie jaar voor er resultaat is. We hakken de knoop door tijdens een tweede consultatie. Soms verandert de patiënt van idee of is de tumor intussen teruggekeerd, zodat de ingreep niet meer kan doorgaan.'