Longkanker is een kwaadaardig gezwel of tumor in het longweefsel of in de luchtwegen. In medische termen spreken we van longcarcinoom.
Longkanker ontstaat doordat cellen van de luchtwegen of longen ongehinderd groeien en zich ongehinderd vermenigvuldigen. Longkankercellen kunnen zich vervolgens verspreiden naar andere organen via de bloedbaan of de lymfeklieren. In dat geval spreken we van uitzaaiingen, ook wel metastasen genoemd.
Er worden vier stadia van longkanker onderscheiden.
- Stadium I: de tumor is klein en bevindt zich alleen in de long
- Stadium II: de tumor in de long is iets groter of er zijn kankercellen aanwezig in de lymfeklieren van de long
- Stadium III: de tumor is uitgezaaid naar de lymfeklieren tussen de beide longen
- Stadium IV: de tumor is uitgezaaid in andere organen
Roken is de belangrijkste oorzaak van longkanker. Ook meeroken is een risicofactor. Maar longkanker komt ook voor bij mensen die nooit of maar weinig hebben gerookt.
Longkanker in België
Longkanker is een veelvoorkomende kanker. In België krijgen jaarlijks ongeveer 9000 mensen de diagnose. Longkanker is de tweede meest voorkomende kanker bij mannen en de derde meest voorkomende kanker bij vrouwen. Ongeveer de helft van de patiënten bevindt zich al in stadium IV bij diagnose.
Symptomen
De symptomen zijn in het begin vaak weinig opvallend. Longkanker wordt soms per toeval ontdekt.
Symptomen die kunnen wijzen op longkanker, zijn:
- Aanslepende hoest
- Ophoesten van bloedfluimen
- Kortademigheid
- Pijn in de borstkas of rug
- Onverklaarde vermagering
- Heesheid
- Herhaalde longontstekingen
Soorten
Longkanker is niet één ziekte. Er zijn verschillende vormen van longkanker. De meest voorkomende is het niet-kleincellig longcarcinoom (85 procent van de gevallen). Kleincellig longcarcinoom komt minder vaak voor, maar is agressiever.
Niet-kleincellige longkanker kan verder ingedeeld worden in verschillende subtypes op basis van de kenmerken van de longkanker. We onderscheiden adenocarcinoom (de meest voorkomende vorm), plaveiselcelcarcinoom en grootcellig ongedifferentieerd carcinoom.
Diagnose
De diagnose van longkanker stellen we meestal aan de hand van een biopsie. Dat kan een biopsie zijn van de longtumor zelf, van de klieren tussen de longen of van een uitzaaiing. Een biopsie kan op verschillende manieren worden verricht, afhankelijk van de ligging van de tumor.
We gaan ook na hoe uitgebreid de tumor is en of er uitzaaiingen zijn in de klieren of organen. Om het stadium van de ziekte te bepalen, worden verschillende onderzoeken verricht: CT-scan, PET/CT-scan, MRI-scan.
Behandeling
De behandeling hangt af van het type longkanker, de kenmerken in het DNA van de tumor en van het stadium (uitgebreidheid) van de ziekte. We houden ook rekening met de algemene gezondheid en conditie van de patiënt. Tijdens het multidisciplinair oncologisch overleg, dat wekelijks plaatsvindt, wordt beslist wat de beste behandeling is.
Er zijn verschillende behandelingen mogelijk: chirurgie, radiotherapie of veralgemeende behandelingen zoals chemotherapie, immunotherapie of doelgerichte therapie. Vaak wordt een combinatie van behandelingen toegepast. Ook een behandeling in studieverband kan worden aangeboden.
In geval van een ongeneeslijke longkanker is de behandeling vooral gericht op het behoud van een zo goed mogelijke levenskwaliteit.
Tijdens de behandeling word je opgevolgd door artsen-specialisten en verpleegkundig oncologisch consulenten. Daarnaast bestaat ons team uit psychologen, diëtisten, sociaal assistenten en palliatief verpleegkundigen.