Opname

Opname tijdens de zwangerschap

Soms moet u al tijdens de zwangerschap opgenomen worden. Dat is bijvoorbeeld het geval als vroegtijdig contracties optreden die ontsluiting veroorzaken, als u last hebt van een hoge bloeddruk en eiwit in de urine (pre-eclampsie of zwangerschapsvergiftiging), of als de baby onvoldoende groeit.

De reden van opname bepaalt of u wordt opgenomen op de materniteit of op de MIC - Maternal intensive care-eenheid.

  • Materniteit: hier worden de patiënten opgenomen die bevallen zijn en worden zwangeren geobserveerd met minder ernstige pathologieën.
  • MIC (Maternal intensive care): hier worden zwangeren geobserveerd met ernstige pathologie (bijvoorbeeld ernstige pre-eclampsie, preterme contracties en ontsluiting), net zoals zwangeren of bevallen patiënten die werden doorverwezen vanuit andere ziekenhuizen.

De eenheden zijn niet van elkaar gescheiden en vormen dus één afdeling. Die afdeling bestaat uit 16 eenpersoons- en 8 tweepersoonskamers.

Op de afdeling zijn dag en nacht een staflid en een gynaecoloog-in-opleiding aanwezig om de continuïteit van de zorg te garanderen. U krijgt op elk moment de beste zorg, dankzij de multidisciplinaire samenwerking tussen gynaecologen, neonatologen, anesthesisten, vroedvrouwen en andere specialisten.

Opname voor spontane arbeid en bevalling

Wanneer uw zwangerschap probleemloos verloopt, wordt u pas bij het begin van de arbeid opgenomen om te bevallen. Het bevallingsproces begint niet bij iedereen op dezelfde manier. De meeste vrouwen krijgen eerst contracties of weeën die nog wat onregelmatig kunnen zijn. Soms breken de vliezen eerst. Dan treedt oncontroleerbaar vochtverlies op en is opname nodig. Soms zijn er nog amper contracties, maar verandert de baarmoederhals en is het eerste teken bloedverlies.

Wanneer komt u naar het verloscomplex?

  • U hebt weeën die pijnlijk zijn en regelmatig komen (ongeveer elke 5 minuten).
  • U hebt bloedverlies.
  • U hebt oncontroleerbaar vochtverlies.

Neem bij twijfel contact op met het verloscomplex. Doe dat ook voor u langskomt, zodat we uw komst kunnen voorbereiden en uw kamer in gereedheid kunnen brengen.

Opname voor inleiding van de bevalling – inductie

Soms laat de baby op zich wachten of is er een medische reden om de baring kunstmatig op gang te brengen. Dan zult u ingeleid worden.

Medische inductie

Bij medische inductie is er een medische reden die het inleiden van de baring nodig maakt. Enkele voorbeelden zijn:

  • U hebt suikerziekte (al dan niet ten gevolge van de zwangerschap) en gebruikt insuline.
  • De baring komt niet op gang en u bent al meer dan een week voorbij de uitgerekende bevallingsdatum.
  • U hebt zwangerschapsvergiftiging.

We kunnen hier onmogelijk alle medische redenen opsommen, elke situatie is immers verschillend.

Zowel het inleiden van de baring als het voortzetten van de zwangerschap heeft voor- en nadelen. Die worden zorgvuldig tegen elkaar afgewogen. Uw gynaecoloog zal u uitleggen waarom het inleiden van de bevalling in uw situatie de beste oplossing is voor u en/of uw ongeboren kindje.

Niet-medische of electieve inductie

In dit geval is er geen medische reden om de baring in te leiden. De baring wordt dan bijvoorbeeld om praktische redenen ingeleid: de partner die anders afwezig is, de subjectieve last enz.

Als een bevalling wordt ingeleid, is de kans groter dat de arbeid langer duurt, dat een kunstverlossing (zuignap of verlostang) of een keizersnede nodig blijken en dat uw baby een moeilijkere start heeft. Daarom streven we in ons ziekenhuis zo veel mogelijk naar spontane arbeid.

Als u in overleg met uw arts toch beslist om de bevalling in te leiden, wordt u gevraagd een toestemmingsformulier te ondertekenen. Daarin erkent u dat u bent geïnformeerd over mogelijke risico's van inductie, maar dat u toch de voorkeur geeft aan het inleiden van de baring. Zonder medische reden wordt de baring niet ingeleid voor 39 zwangerschapsweken.

Lees meer over hoe een inleiding verloopt in de folder Opname op de materniteit.

Opname met gebroken vliezen zonder weeën

Bij de meeste vrouwen bij wie de vliezen spontaan breken, komt de arbeid spontaan op gang. Dat kan soms wel enige tijd duren. Daarom wachten we gewoonlijk 24 uur af, op voorwaarde dat u GBS-negatief bent.
GBS of groep-B-streptokokken zijn bacteriën die zich in de vagina kunnen bevinden. Tussen 35 en 37 weken wordt u op GBS getest door middel van een kweekstokje (vaginaal en rectaal). Bent u GBS-positief, dan dienen we onmiddellijk antibiotica toe en starten we meteen met het opwekken van de weeën.

Aangezien elk vaginaal onderzoek de kans op een opstijgende infectie naar de baarmoeder verhoogt, wordt u niet vaginaal onderzocht zolang de weeën niet zijn begonnen.

Als de weeën na 24 uur nog altijd niet begonnen zijn, wordt de rijpheid en de ontsluiting van de baarmoederhals wel beoordeeld door middel van een vaginaal onderzoek.

De baarmoederhals is nog niet rijp

Als de baarmoederhals nog niet rijp genoeg is, krijgt u een infuus met medicatie om de baarmoederhals rijp te maken. Daarvan krijgt u pijn in de onderbuik, vergelijkbaar met menstruatiepijn. Zodra de baarmoederhals rijp genoeg is, wordt overgeschakeld op andere medicatie die de weeën opwekt.

De baarmoederhals is rijp genoeg

In dat geval krijgt u een infuus met medicatie die de weeën opwekt. De bevalling verloopt verder zoals bij een spontane arbeid. ​

De inhoud van deze pagina werd samengesteld door de betrokken dienst(en). Laatste update: 8-4-2019 13:58.