Navigatie overslaan.
NL EN
toon de tekst in de standaard lettergrootte toon de tekst in een grotere lettergrootte toon de tekst in de grootste lettergrootte
print huidige pagina

Tand-, mond- en kaakziekten - Centrum voor slapen en waken of Centrum voor orale disfuncties (OSAS) bij slapen

Wat is een 'Obstructief Slaapapnoe-syndroom' (= OSAS)? 

Snurken is een brommend geluid bij het ademhalen tijdens het slapen. Het klinkt vaak zo hard, dat de partner, huisgenoot of zelfs buren er last van kunnen hebben. Bijna de helft van de mensen snurkt wel eens, de meesten gelukkig niet zo hard. Snurken komt voor bij alle leeftijden.
Meestal treedt snurken voor het eerst op tussen het dertigste en veertigste levensjaar. In sommige families begint het snurken al rond het twintigste jaar; dit ligt waarschijnlijk aan een erfelijk bepaalde nauwe keelholte.


Apnoe betekent afwezigheid van ademhaling. De omschrijving “slaapapnoe-syndroom” verwijst naar een geheel van ziekte-verschijnselen die het gevolg zijn van periodieke onderbrekingen van de ademhaling  tijdens de slaap.
De ademhaling wordt onderbroken door een gedeeltelijke of volledige vernauwing (=obstructie) van de bovenste luchtweg ter hoogte van neus– en keelholte.


Zowel apnoe’s als hypopnoe’s kunnen aanleiding geven tot zuurstofgebrek in het bloed!

 

 

Wat zijn de gradaties?

 

Fase 1, ‘primair snurken’

 

Hierbij is in principe alleen sprake van geluidsoverlast: de snurker slaapt uitstekend, de omgeving wat minder. Primair snurken is een sociaal probleem en de snurker moet zich willen aanpassen vanwege de omgeving. Enige slaapverstoring is mogelijk door middelen tegen snurken als porren of kussens.
Een t-MRA is een uitstekend middel tegen primair snurken. Wellicht wilt u eerst andere middelen proberen; als iets anders werkt, is dat natuurlijk uitstekend.
Voldoen deze middelen niet, besef dan dat de t-MRA, die de onderkaak naar voren brengt, dat bij 96% van de snurkers wel doet!
                                                                                         

Fase 2, 'ademhalen door een rietje'

 

Bij verdere vernauwing van de luchtweg wordt het ademhalen
moeilijker. Vergelijkt u het met ademhalen door een rietje. Deze fase heet het Upper Airway Resistence Syndrom (UARS).
Uw hart/longfunctie moet gedurende de slaap te hard werken en uw lichaam rust te weinig uit. Meestal slaapt u hierbij gewoon door en wordt niet wakker.
Deze fase wordt veelal niet apart opgemerkt en als een lichte vorm van apnoe behandeld, wat op zich niet helemaal juist is. Huisartsen zouden zeker alert moeten zijn op UARS bij vermoeidheids-verschijnselen. Een t-MRA werkt uitstekend in deze fase.

 

   

Fase 3, ‘apneu ook wel genaamd: ademstilstand’

 

Bij nog verdere vernauwing van de luchtweg zal deze door de 5% van de mannen gaan lijden aan apnoe, bij zware snurkers neemt deze kans toe naar 20% tot 25%. Apneu komt ook bij vrouwen en kinderen voor. De medische term voor herhaald optreden van apnoe's is "Obstructief Slaap Apnoe Syndroom" (OSAS). Uw lichaam reageert op de CO2 in het bloed en dwingt zichzelf tot (half) ontwaken waarbij de spieren aanspannen en u een grote teug lucht naar binnen zuigt.
Dit wordt vooral door de partner opgemerkt. Het grote verschil met fase 2 is dat bij apnoe het slaapritme onderbroken wordt.
Uw lichaam is gedurende de slaap bezig met de nodige herstelwerkzaamheden.
Deze worden ernstig verstoord omdat u soms wel tientallen malen per nacht gewekt wordt met als gevolg dat u erg moe wakker wordt.
Apnoe is een ziekte die zonder behandeling ernstige gevolgen kan hebben.
Uw lichaam raakt vermoeid en probeert door in te dutten slaap in te halen. Ook uw concentratievermogen vermindert, de kans op cardiovasculaire (hart- en vaat-) aandoeningen neemt toe en de levensverwachting daalt.
Heeft u ook maar het minste vermoeden van apnoe, neem dan contact op met uw huisarts; die verwijst u waarschijnlijk voor een slaaponderzoek naar een specialist.
De t-MRA is een uitstekend hulpmiddel tegen lichte en matige OSAS en waarschijnlijk ook bij zware vormen.
Dit wordt actief door ons onderzocht.
Specialisten uit verschillende ziekenhuizen verwijzen apneu-patiënten naar ons voor een t-MRA.

 

 

Wat is de Epworthtest

 

Alle patiënten kunnen voor zichzelf de zogenaamde Epworth-test maken. Dit is een korte schriftelijke vragenlijst over vermoeidheid.

De uitslag hiervan geeft goed weer of het waarschijnlijk is dat u last heeft van apnoe en in welke mate.

 

 

  

Snurkomstandigheden

 

Om het snurkgeluid te produceren zijn noodzakelijk:

  1. Een drukverhoging door de vernauwing van de luchtweg;
  2. De aanwezigheid van slappe obstakels die het typische lage snurkgeluid veroorzaken.
    Er zijn veel factoren die vernauwing en verslapping, welke samenhangen, beïnvloeden. Deze factoren kunnen ieder voor zich zo sterk aanwezig zijn dat iemand vanwege één factor snurkt. Maar meestal is snurken het gevolg van een soort vermenigvuldigen van de factoren. Zo kan iemand die normaal niet snurkt incidenteel gaan snurken bij alcoholgebruik of veel stress.


 

 

 

 

Zijaanzicht van :

1. de neusholte, 2. de mondholte, 3. de tong, 4. het harde gehemelte, 5. het zachte gehemelte met in het midden daarvan de huig, 6. de keelholte, 7. met daaronder de stembanden (dit zijn twee witte slijmvliesplooien net onder het cijfer 7), 8.de luchtpijp, 9. de slokdarm, 10. de adamsappel.

 

 

 

 

De Oorzaken

 

  • Slapen op de rug; hierdoor zakken het zachte gehemelte, de huig en de tong naar achteren.
  • Een van nature lang en vrij slap zacht gehemelte en huig.
  • Verslapping van de spieren van het zachte gehemelte, de huig en de tong door oververmoeidheid en door ouder worden. Ook alcohol en bepaalde medicijnen (slaapmiddelen, kalmerende middelen) verminderen de spanning in deze spieren waardoor ze verslappen.
  • Voortdurende irritatie van de keel door roken of brandend maagzuur.
  • Een breuk in het middenrif kan de wand van de keelholte verdikken en de doorgang nauwer maken.
  • Overgewicht. Hierbij worden de wanden van de keelholte dikker.
  • Vergrote keel- en/of neusamandelen. Dit komt vooral bij kinderen voor.
  • Een te nauwe neusholte oftewel neusverstopping waardoor een te lage luchtdruk ontstaat in de keelholte bij het inademen. Dit kan  komen door zwelling van het neusslijmvlies (bij verkoudheid en  allergie), door poliepen (dit zijn met vocht gevulde uitstulpingen van het neusslijmvlies) of door scheefstand van het neustussenschot.

  

Wat kunt u zelf doen


U kunt mogelijk het snurken verminderen door:

  • alcoholgebruik te vermijden vanaf twee uur voor het slapen;
  • geen zware maaltijd te gebruiken vlak voor het slapen;
  • te stoppen met roken;

  • te streven naar een goed lichaamsgewicht door gezond te eten en voldoende te bewegen.

Zonder afbreuk te willen doen aan de genoemde gezonde leefgewoontes moeten we toch opmerken dat de gemiddelde t-MRA-gebruiker zeker niet voldoet aan het beeld van een corpulente, oudere heer die na een overvloedige maaltijd snurkend op de bank ligt.

Veel ASA gebruikers zijn jong en slank en leiden een gezond leven maar snurken toch zeer zwaar.

 

 

Snurkvrij slapen

 

Wat de oorzaak van uw snurkprobleem ook is, de oplossing is even effectief als eenvoudig.
In ons Behandelcentrum meten wij u een beugel aan (n.l.:Titreerbaar Mandibulair Repositie Apparaat = t-MRA), die wij volledig modelleren naar uw gebit.
Tijdens het dragen van de t-MRA wordt uw onderkaak minimaal naar voren geduwd met maximaal resultaat: een snurkvrije nachtrust.
Een fijner leven, van de éne nacht op de andere blijvend snurkvrij. Snurken hoeft niet meer, aan u de keus.
De t-MRA is niet nieuw, in België wordt de anti-snurkbeugel al sinds 1994 met succes toegepast en in de Verenigde Staten meer dan 20 jaar.
De t-MRA wordt aangemeten zonder operatieve ingreep of veranderingen aan uw lichaam. De t-MRA is niet breukgevoelig en zeer comfortabel in gebruik.

 


Voor welke OSAS-patiënten kan een tandheelkundige behandeling helpen?


Voor OSAS-patiënten met een “zuiver snurk-probleem” of een “mild obstructief slaapapnoe-index” zal met een mondapparaatje de onderkaak naar voor worden verplaatst. Zo zal dan de vernauwing in de keel ter hoogte van de tong en het weke verhemelte worden opgeheven. Hierdoor wordt de normale luchtstroom naar de longen hersteld.

De patiënt(e) dient eerst en altijd een uitgebreid slaaponderzoek te ondergaan.

 

 

Hoe werkt een mondapparaat voor OSAS-patiënten?

 

Een speciaal mondapparaat (TItreerbaar Mandibulair Repositie Apparaat = t-MRA), bestaat uit twee beugels, één die past op de onderste tandenrij, en één die past op de bovenste tandenrij. Beide beugels zijn verbonden door een verstelbare mechaniek, die toelaat om de onderkaak naar vóór te schuiven ten opzichte van de bovenkaak. Door de onderkaak naar vóór te houden tijdens de slaap, wordt de ruimte achter de tongbasis verbreed, en wordt de ruimte tussen het weke verhemelte (=huig) en tongbasis hersteld. Dit heeft een gunstig effect op snurken en apnoe.
De afstand tussen uw onder- en bovenkaak wordt slechts enkele millimeters vergroot zodat u het dragen nauwelijks voelt en niet ziet. U mag op uw rug slapen als u wilt. U kunt met de mond open of dicht slapen en dus ook gewoon door de mond ademen. De t-MRA gaat ook tandenknarsen tegen.

 

Mechanisme t-MRA:

 

 


 
                                                                                                                                                                           

 

De alternatieven


Er bestaan andere producten tegen snurken, zoals tweedelige beugels of apparaten die de stand van de tong beïnvloeden. Onderzoek heeft echter uitgewezen dat een ééndelige beugel zoals de ASA een langere levensduur en een hogere effectiviteit heeft (zie literatuur) dan deze producten.


Er zijn in het verleden bovendien enkele andere methoden ontwikkeld om het snurken tegen te gaan:

  • Kinbanden om de mond gesloten te houden.
  • Neusstrips/neusspreiders (in kunststof) om de neus open te houden.
  • Elektrische apparaatjes die een stroomstootje geven als men snurkt. 
  • Een tennisbal in de rug van de pyjamajas naaien om te voorkomen,dat de snurker op zijn rug gaat liggen.

Deze methoden werken zelden.

 

 

Kostprijs individueel af te spreken en omvat:

  • Info sessie  
  • Vooronderzoek: Mond- en Tandinspectie, Radiografieën, Planning
  • Voorbereiden en plaatsen van een Definitief t-MRA
  • controles ( 2)
     

Planning

  • Info-sessie (30’)
  • Volledig Mondonderzoek en voorbereiden mondapparaat (90’): De mond dient volledig te zijn verzorgd !!
  • Plaatsen en aanpassen t-MRA in verschillende  zittijden (min. 2)
  • Controles (jaarlijkse controle verplicht!).

 

* Gelieve informatie over mogelijke terugbetaling MRA via verzekeringen, mee te brengen.

 

Afsprakendienst

  • tel. 09 332 40 51 
  • tel. 09 332 40 57

  

Nuttige links


Belgian Association for Sleep Research and Sleep Medicine : www.belsleep.org
Gentse Universitaire Slaapkliniek (GUSK): Dienst Inwendige Ziekten, Afdeling Pneumololgie, Universitair Ziekenhuis Gent: www.uzgent.be

 

Disclaimer ©2011 Universitair Ziekenhuis Gent, De Pintelaan 185, 9000 Gent - info@uzgent.be - 09 332 21 11 | Contact | Bereikbaarheid | Sitemap