Osteoporose en metabole botziekten

Osteoporose betekent letterlijk “poreus bot”. Verminderde botsterkte leidt tot een toename van het aantal botbreuken, waarvan de meest typische en meest voorkomende de wervel-, heup- en polsfracturen zijn. Deze problematiek is frequent: tot 1 op 3 vrouwen en 1 op 5 mannen op oudere leeftijd lijden eraan.

Het is een progressieve ziekte met een silentieus verloop over vele jaren. Een eerste breuk zonder nabehandeling is een belangrijke voorspeller van een volgende beenderbreuk. Zo ontstaat een fractuurcascade die dan leidt tot een meer symptomatische fase met belangrijke klachten en soms ernstige gevolgen zoals verminderde zelfredzaamheid. Soms bestaat er een specifieke oorzaak zoals gebruik van cortisone, een aandoening van de darmen of bijnieren of bijschildklieren, ...

Er is een specifieke klinische en biochemische uitwerking nodig vooraleer een effectieve behandeling kan worden ingesteld, met het oog op het verminderen van de breukkans. Deze benadering gebeurt in overleg tussen specialisten van verschillende terreinen: endocrinologie, reumatologie, geriatrie, gynaecologie, orthopedie, radiologie, pediatrie, ...

Andere metabole botzieken vormen een meer zeldzame problematiek (bijvoorbeeld primaire hyperparathyreoidie, ziekte van Paget, osteomalacie, fibreuze dysplasie, osteogenesis imperfecta, orgaantransplantatie gebonden botziekten, ...). De aanpak bestaat uit specifieke diagnostische testen en gepast intercollegiaal overleg.